Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Holocaust. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Holocaust. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 października 2017

Chłopiec w pasiastej piżamie | John Boyne



Autor:

Tłumaczenie: Paweł Łopatka
Wydawnictwo: Replika
Tytuł oryginału: The Boy in the Striped Pyjamas
Data wydania: 17 kwietnia 2013
Liczba stron: 202
Gatunek: literatura współczesna







Dwóch chłopców urodzonych tego samego dnia prowadzi zupełnie inne życie. Różni ich prawie wszystko. Bruno jest Niemcem – Szmul Żydem, Bruno żyje w dobrobycie – Szmul w obozie koncentracyjnym. Samo to pokazuje nam, jak wiele dzieli chłopców.

Jednak jest coś, co ich łączy – codzienne rozmowy. Siedzą naprzeciwko siebie, na ziemi, a dzieli ich ogrodzenie obozu koncentracyjnego. Siedzą tak i rozmawiają, Bruno przynosi jedzenie zagłodzonemu chłopcu. Ich rozmowy uświadamiają w jakiej nieświadomości jest mały Niemiec. Nie ma pojęcia czym zajmuje się jego ojciec, jakich zbrodni dokonuje jako żołnierz. Mało tego, Bruno uważa go za wzór.
Niektóre dialogi chłopców są przepełnione ironią, szczególnie kiedy Bruno skarży się na swoje życie. Jednak skąd chłopiec ma wiedzieć, że Szmul jest w o wiele gorszej, tragicznej sytuacji? Nikt nigdy go nie uświadomił.
Wydaje mi się, że łączy ich coś jeszcze – duże serce i empatia. Stają się przyjaciółmi na śmierć i życie.
Nie chcę zdradzać Wam zakończenia, więc powiem tylko, że łezka w oku się zakręci, będzie o czym myśleć przez następne kilka dni. Końcówka daje dużo do myślenia, dlaczego dzieci muszą cierpieć z powodu decyzji dorosłych? Powiem już tylko tyle, że naprawdę warto przeczytać tę książkę. Jest cieniutka, przeczytacie ją błyskawicznie, a da Wam emocje, które zostaną na długo.

wtorek, 5 lipca 2016

Kto ratuje jedno życie, ratuje cały świat - "Dziewczynka w zielonym sweterku" - Krystyna Chiger, Daniel Paisner

Autorka książki, Krystyna Chiger, jest tytułową dziewczynką w zielonym sweterku. Ta kobieta opowiada nam historię grupki lwowskich Żydów walczących o przetrwanie podczas II Wojny Światowej. Do czego może skłonić człowieka wola przetrwania? Jakie warunki i poświęcenie jesteśmy gotowi znieść w zamian za życie swoje i najbliższych? Na to pytanie może odpowiedzieć właśnie ta książka.

Lektury związane z wojną czy z Holocaustem często goszczą na moich półkach. Uważam, że powinniśmy być świadomi tego, co się działo kilkadziesiąt lat temu. Powinniśmy zachowywać pamięć o tych wydarzeniach, nie dopuścić do powtórzenia tych tragicznych w skutkach błędów. Zapoznawanie się z książkami tego typu może zmienić pogląd na świat i wiele uświadomić. Po takiej lekturze często myślę o tym, jak wspaniałe mam życie i w jak komfortowych czasach żyję.

Historia rodziny Chigerów, ich znajomych oraz kanalarzy ze Lwowa jest Wam zapewne znana ze świetnego filmu „W ciemności” w reżyserii Agnieszki Holland. Nawet jeśli oglądaliście już tą ekranizację warto sięgnąć po „Dziewczynkę...”. Ta sama opowieść zostaje przedstawiona z perspektywy kilkuletniej, ale nad wyraz dorosłej Krysi, która spędziła 14 (!) miesięcy we lwowskich kanałach.

Czasami trudno mi było zobrazować sobie te nieludzkie warunki, w których żyła ta grupka ludzi przez tyle miesięcy. Z każdą stroną mój podziw dla tych wytrwałych ludzi rósł. Zwiększała się też sympatia dla Leopolda Sochy, kanalarza. Wydaje mi się, że jego postać w filmie była troszeczkę inaczej przedstawiona. Dzięki książce możemy poznać także losy bohaterów zarówno przed zejściem do kanałów jak i po tym. Jednak przede wszystkim wchodzimy w ciemność. Ciemność, brud i przerażenie.

Jest to historia o woli życia, o przetrwaniu, ludzkim charakterze. Będę bardzo szczęśliwa, jeżeli dzięki tym kilku linijkom tekstu ktoś sięgnie po „Dziewczynkę...”. Na koniec kilka cytatów, które zapadły mi w pamięć.

Nie, oni nie budowali obozów koncentracyjnych, by zlikwidować Żydów. Wystarczyło, że wysyłali transporty na Syberię, gdzie umierało się z głodu i zimna”

Staliśmy się klasą pracującą. Wszyscy powinniśmy równo cierpieć, równo się wysilać i równo przymierać głodem.”

... tak zmieniła nas wojna, tak zmienili nas Niemcy.”

Myślałam, że ciemność jest nawet lepsza. Wolałam nic nie widzieć.”